Każdym dniem kopiemy w kalendarz.

Wróć, wróć tu, gdzie jesteś, zawróć w ciało, które zaklinowała teraźniejszość, pamiętaj, że rozproszenie gubi, nie słuchaj tych, którzy twierdzą: nerwowe, wymuszone skupienie zmienia się w swą odwrotność.

Płonie ciało, płoną oczy, płoną policzki, płonie przełyk — ognisko, ogniska, zimne ognie złud nieśmiertelności.

Jątrzące się rany niepokoju.

Jest coś niepokojącego w gęstej pajęczynie, przeczucie, zapowiedź.

Pod powiekami niosę łup.

Wsłuchiwać się w zapach deszczu!

Otwieram gazetę i czytam, że oskarżony został Józef K.

W ludziach jest coś nieskończenie wielkiego, wzniosłego i nieskończenie małego, podłego, a ponieważ nie możemy wisieć rozpięci między skrajnościami, dryfujemy tylko ku jednemu brzegowi.

Księżyc — patron łaknących pełni.